बाबा

'येते बाबा' अस म्हणत जेव्हा मुलगी बाबाचा निरोप घेते, लग्न मंडपात त्याची एवढीशी चिमुरडी त्याला आठवते
मोठे डोळे उघडून तिने जेव्हा आईच्या कुशीतून पाहिलं होतं पहिल्यांदा, आनंदाश्रू लपवत हसला होता तो बाबा
'तूच शाळेत सोड!' अस तिने गाल फुगवून सांगायचं, बाबानी अलगद उचलून त्याच्या परीला हवं ते द्यायचं
कधी मस्ती कधी मजा कधी त्याला गालबोट नको लागायला म्हणून त्याने रागवायच
आई नसताना घरात प्रेमाने हाताने करून भरवायच
यशात तिच्या त्याचा अभिमान, दुःख तिच्या मनात अश्रू याच्या डोळ्यांत
सगळा पसरा हा भावनांचा बाबा कसातरी सावरतो
'सुखी रहा सदा' आशीर्वाद तिला हसत देतो
ती होत गेली मोठी तसा बाबा तिचा सुपर हिरो होत गेला
सासरी गेली तरी तो तसाच मनात राहिला
आईला सारे सांगितले तरी बाबाची कौतुकाची थाप अजूनही हवी हवीशी
कितीही मोठी झाली तरी तीला बाबाच हवा भांबावून गेलेल्या क्षणांत,
कारण ती अजूनही निरागस हसू शकते बाबाच्या जगात